certyfikat energetyczny, chusta do noszenia dziecka, donice, meble kuchenne gdańsk, muzeum historyczne gdańsk, urolog gda?sk,

Archiwum newsów - Kurtyka: 1968 - rokiem hańby

2007-12-06  
Kurtyka: 1968 - rokiem hańby
Rok 1968 był rokiem hańby w stosunkach polsko-żydowskich, ponieważ władze
komunistyczne wykorzystały hasła antysemickie dla zmiany kursu politycznego
- mówił prezes IPN, Janusz Kurtyka podczas konferencji w Warszawie.
Prezes Instytutu Pamięci Narodowej otworzył w Warszawie międzynarodową
konferencją naukową "Wspólnota żydowska w PRL przed i po kampanii
antysemickiej z lat 1967-1968".
Walka ta - jak przypominali uczestnicy konferencji - wiąże się z tzw.
Marcem'68 roku, czyli wydarzeniami zapoczątkowanymi demonstracjami
studenckimi (m.in. w Warszawie, Gdańsku i Krakowie), przemocą rozbitymi
przez oddziały milicji i ORMO. Ówcześni przywódcy partyjni z I sekretarzem
KC PZPR Władysławem Gomułką manifestujących studentów uznali "wrogami Polski
Ludowej", akcentując żydowskie ród inspiratorów tych zajść.
Marzec'68 dla Polaków pochodzenia żydowskiego był początkiem intensywnej
kampanii antysemickiej, a w jej następstwie - licznej emigracji z Polski.
Dr Łukasz Kamiński z IPN ocenia, że większość wystąpień antysemickich była
wynikiem propagandy władz komunistycznych. "Racja zdarzał się antysemityzm,
był jednak o wiele mniej powszechny od antysowietyzmu i antykomunizmu.
Nasilenie wystąpień antyżydowskich miało miejscowość w okresie stalinizmu oraz w
latach 1967-68. Najlepiej prawdziwą postawę społeczeństwa polskiego oddaje
fakt, że podczas strajków 1970 roku wątki antysemickie w ogóle nie
występowały" - powiedział Kamiński.
"W okresie I Rzeczypospolitej Żydzi żyli z Polakami w zgodzie, prowadząc
wspólne transakcje - twierdzi prof. Antony Polonsky z Uniwersytetu Brandeis. -
Sytuacja zaczęła się zmieniać w okresie rozbiorów, kiedy sukcesywnie zaczął
się rozwijać żydożerstwo. Przez kolejne wieki pojawiał się on z różnym
natężeniem, a Żydzi zajmowali wobec niego różne postawy obronne - od prób
asymilacji z lokalnymi społecznościami aż po postawy nacjonalistyczne i
ortodoksję religijną".
Po II wojnie wielu Żydów swą szansę widziało we współpracy z komunistyczną
władzą. Zastanawiając się nad przyczynami licznego wstępowanie Żydów do PZRP
po wojnie prof. Jaff Schatz z Uniwersytetu w Lundzie uznał, że główną z nich
była skłonność asymilacji i aktywnego włączenia w odbudowę kraju. "Szacuje się,
że pod ostateczność lat 40. XX wieku w partii było ok. 10 tys. Żydów. Pozycja tym
praktycznie do połowy lat 60. żydożerstwo nie był w Polsce zjawiskiem
powszechnym. I nawet po fali prześladowań z lat 1967-68 wielu Żydów jeno
po przymusem opuszczało szeregi partii" - ocenił Schatz.
W ramach prześladowań osób pochodzenia żydowskiego w 1968 roku z PZPR
wyrzucono z okładem 8 tys. członków. Zwolnienia dotknęły też kamera
bezpieczeństwa i milicję. Wskutek kampanii antysemickiej w latach 1968-1972
opuściło Polskę przeszło 15 tys. osób.
« powrot
Copyright 1996-2007 Sitwa Onet.pl SA